Wat een voorbereidingen! Drie keer heb ik deze reis al geboekt, maar telkens stak het COVID-19 tijdperk er een stokje voor. Na twee jaar van uitstel is het eindelijk zo ver: de reis naar Jordanië staat voor de deur.
Een reis door de geschiedenis
Deze trip is niet zomaar een vakantie; het is een reis door de geschiedenis. Ik bezoek een gebied dat ooit deel uitmaakte van het oude Romeinse rijk, waar de echo's van keizers en gladiatoren nog te horen zijn. Ook stap ik in de voetsporen van de bijbelse verhalen, op de plekken waar eeuwenoude gebeurtenissen zich afspeelden.
Maar het hoogtepunt is misschien wel het rijk van de Nabateeërs, met als absolute kroonjuweel de rotsstad Petra. Deze stad, die op de lijst van de zeven nieuwe wereldwonderen staat, is werkelijk adembenemend. Ik kan niet wachten om de indrukwekkende rotsgevels en eeuwenoude tombes met eigen ogen te zien.
De mooiste woestijn ter wereld
Daarnaast staat een bezoek aan Wadi Rum op de planning, een woestijngebied dat bekend staat als de mooiste ter wereld. Dit uitgestrekte, rode landschap was het toneel van de Eerste Wereldoorlog en de avonturen van Lawrence of Arabia. Ik kijk ernaar uit om de stilte en de uitgestrektheid van deze woestijn te ervaren en de dag af te sluiten onder een fonkelende sterrenhemel.
De voorbereidingen voor de reis
De laatste voorbereidingen
De reis naar Jordanië mag dan al twee jaar geleden volledig zijn uitgestippeld, toch moest ik de plannen nog even tegen het licht houden. De prijzen waren flink gestegen, maar dat is tegenwoordig overal het geval. Gelukkig kon ik de rechtstreekse vlucht met Transavia boeken en alles rondom het hotel en parkeren regelen.
Om na de terugvlucht, die midden in de nacht aankomt, niet meteen naar huis te hoeven rijden, heb ik een 'fly, park en sleep' arrangement geboekt in omgekeerde volgorde. Zo kunnen we na de reis nog een nachtje bijkomen in een hotel in Hoofddorp voordat we weer naar huis gaan.
Jordan Pass en visum
Vandaag heb ik de Jordan Pass aangeschaft. Deze pas is erg handig, omdat hij niet alleen toegang geeft tot de verschillende bezienswaardigheden, maar ook het visum voor Jordanië regelt. Dit bespaart een hoop gedoe bij aankomst.
Ook heb ik de tijd genomen om nog even alle details te controleren. De vluchttijden zijn bevestigd en de reserveringen voor het hotel in Hoofddorp en de verblijven in Jordanië kloppen. Nu is het alleen nog een kwestie van de koffer pakken en me verder inlezen over dit prachtige land!
Visum en controle
Vandaag heb ik de Jordan Pass aangeschaft. Deze pas is erg handig, omdat hij niet alleen toegang geeft tot de verschillende bezienswaardigheden, maar ook het visum voor Jordanië regelt. Dit bespaart een hoop gedoe bij aankomst.
Ook heb ik de tijd genomen om nog even alle details te controleren. De vluchttijden zijn bevestigd en de reserveringen voor het hotel in Hoofddorp en de verblijven in Jordanië kloppen. Nu is het alleen nog een kwestie van de koffer pakken en me verder inlezen over dit prachtige land!
De reis in Jordanië
25-04-2023 Dag 1, De reis naar het Midden-Oosten
De hoofstad Amman
De vakantie is eindelijk begonnen! Terwijl ik dit schrijf, ben ik zojuist aangekomen in de Jordaanse hoofdstad Amman. De dag begon al vroeg, want ik was al wakker voordat de wekker ging. Om 7:15 uur vertrok ik richting Schiphol. Door de meivakantie was het op de weg onverwacht rustig, waardoor ik ruim op tijd aankwam bij het Van der Valk hotel in Hoofddorp. Daar aangekomen schrok ik me een hoedje: ik was mijn telefoon vergeten en die lag nog in de auto! Gelukkig was er genoeg tijd om terug te lopen. Daarna nam ik de vrij volle shuttlebus naar Schiphol.
Op de luchthaven kon ik meteen doorlopen naar vertrekhal 1, waar ik mijn koffer automatisch kon inchecken. Dat verliep soepel, waardoor ik genoeg tijd had om nog even rond te kijken. Ik kocht een flesje drank en begon in mijn reisgids te lezen (nogmaals!), om me verder te verdiepen in de geschiedenis, cultuur en de stad Amman.
Aankomst in Jordanië
De vlucht van 4,5 uur vloog voorbij, mede dankzij een goed boek. Eenmaal aangekomen in Jordanië verliep de douane redelijk vlot met mijn vooraf aangeschafte visum. De problemen begonnen echter daarna. Er was geen chauffeur te bekennen. Met de hulp van een andere gids heb ik mijn contactpersoon gebeld, die beloofde dat de chauffeur onderweg was. Uiteindelijk, na anderhalf uur wachten, kwam hij pas opdagen. Mijn pogingen om te achterhalen wat er gebeurd was, werden genegeerd. In plaats daarvan reed hij bizar hard de stad in.
Eenmaal onderweg deelde de chauffeur mee dat "de echte chauffeur" me de volgende dag om 9:00 uur zou ophalen. Ik ben benieuwd of ik dan een reactie krijg over zijn afwezigheid.
Na een wandeling door de drukke en bruisende omgeving van mijn kleine hotel, schrijf ik dit verslag in mijn eenpersoonskamer. Het is al half elf 's avonds, maar de stad leeft nog volop. Morgen ga ik de stad ontdekken. Nu is het tijd om te ontspannen en lekker te slapen.
informatie over verblijf
33 graden 4.376 km Amsterdam -> Amman Foto Amman Rafi Hotel
26-04-2023 Dag 2, Het ontdekken van Amman
Na een onrustige nacht – achteraf bleek het een luidruchtige groep toeristen te zijn – begon de dag met een ontbijt dat ik de komende tijd vast vaker zal tegenkomen. Geen harde broodjes of yoghurt, maar plat Turks brood, zoute kaas, olijven en sterke koffie. Een goede basis voor wat een wandeltocht van zo’n 17 kilometer over heuvelachtig terrein zou worden. En hoewel ik niet goed voorbereid was, ging het verbazingwekkend goed. De spierpijn komt waarschijnlijk morgen wel.
Romeinse grandeur en historische hoogtepunten
Mijn eerste stop was het imposante Romeinse amfitheater, het grootste in het Midden-Oosten. Samen met een handvol andere toeristen genoot ik van de rust en het uitzicht op de gele huizen die tegen de steile heuvels zijn gebouwd. Het blijft indrukwekkend om te zien wat de Romeinen 2000 jaar geleden hebben gebouwd. Vlak ernaast staat het kleine Odeon, een theater voor de nobelen met plaats voor 150 toeschouwers, in tegenstelling tot de 15.000 van het grote theater.
Daarna begon de klim naar een van de hoogste heuvels van Amman, waar ik de Romeinse tempel van Hercules bezocht. De wind waaide hier heerlijk, wat een welkome verkoeling bood na het klimmen in de warme zon. Op deze heuvel is de geschiedenis tastbaar: je vindt er overblijfselen van de Romeinen, een Byzantijnse wachttoren, een kerkje en een moskee uit de Ottomaanse tijd. Je reist letterlijk 1000 jaar terug in de tijd op deze ene plek.
Het museum en een excuus
Na de nodige heuvels beklommen te hebben, was ik teleurgesteld in de Rainbow Street. Deze toeristische trekpleister bleek eigenlijk niet veel voor te stellen. Na een maaltijd vervolgde ik mijn tocht naar het Jordan Museum. Hier was een interessante tentoonstelling over 1000 jaar islamitische uitvindingen. Maar het absolute hoogtepunt was de expositie van de Dode Zee-rollen, een van de belangrijkste archeologische vondsten uit de geschiedenis.
Terug bij het hotel werd ik gebeld door Elena, mijn contactpersoon, die haar excuses aanbood voor het feit dat de chauffeur gisteren niet op tijd was. Dat is netjes van haar. Na een verfrissende douche en een kort slaapje, ging ik op zoek naar een restaurantje in de buurt. Ik at een zure kofta, wat even wennen was, maar uiteindelijk best lekker bleek. Terwijl ik dit verslag schrijf, drink ik liters water. Blijkbaar heeft de drukke en hectische dag in Amman me meer vocht gekost dan ik dacht.
informatie over verblijf
33 graden 18 km wandelen Amman Foto Amman Rafi Hotel
27-04-2023 Dag 3: De Romeinse opgraving in Jerash
Na een veel betere nachtrust begon de dag met een ontbijt en een kennismaking met Ali, mijn chauffeur voor de komende dagen tot aan Petra. We vertrokken noordwaarts naar de stad Jerash. Het landschap werd steeds groener en heuvelachtiger. Hoewel mijn Arabisch en Ali's Engels niet perfect waren, slaagden we erin om een kort gesprekje te voeren.
Jerash is een enorme opgraving van een oude Romeinse stad. Het terrein is indrukwekkend groot. We begonnen bij de Poort van Hadrianus en liepen vervolgens langs het Hippodroom, waar helaas niet veel meer van over is. De eigenlijke ingang was de zuidelijke poort, die toegang geeft tot een ovaal forum met talloze pilaren. Vanaf hier keek ik uit op de tempel van Zeus en een theater.
De hoofdstraat, de Cardo, is een weg van drie kilometer lang, breed genoeg voor twee wagens en geflankeerd door Corinthische zuilen. Deze straat kruist een andere belangrijke weg, de Decumanis. Op de kruising stond vroeger een voetstuk van de Terytrapilum, met daarop een beeld van de Egyptische godin Isis. Even verderop zag ik de fundamenten van een complex van drie kerken uit de Byzantijnse tijd en de trappen naar de tempel van Artemis, hoog op een heuvel. De zon werd behoorlijk warm, dus ik was blij dat ik bij het kleine museum nog wat schaduw kon vinden.
Kasteel van Ajlun en terug naar Amman
Ali stond alweer klaar in de schaduw van de parkeerplaats. We stapten in de auto en reden naar het kasteel van Ajlun. Dit verdedigingsfort, gebouwd in de tijd van Saladin en de Moorse bezetting, ligt boven op een heuvel. De muren zijn enorm dik en de ruimtes binnenin klein. Het kasteel is gebouwd om te verdedigen, niet om in te leven. Het diende eeuwenlang zijn doel en wisselde vaak van eigenaar tijdens de Kruistochten.
Na een heerlijke lunch keerden we terug naar Amman. Het was een indrukwekkende, maar vermoeiende dag. Eenmaal in het hotel heb ik snel gedoucht en zocht ik een restaurantje voor een eenvoudige maaltijd. Het is inmiddels half negen 's avonds en ik ben helemaal klaar voor een goede nachtrust na al deze indrukken.
informatie over verblijf
30 graden 110 km Amman <-> Jerash Foto Jerash Rafi Hotel
28-04-2023 Dag 4, Een dag van geloof en geschiedenis
De dag begon vroeg in Amman, na een onrustige nacht. Na het ontbijt checkte ik uit en liep ik door de verrassend rustige straten van de stad. Vandaag is het vrijdag, de vrije dag in de islam. Mijn eerste stop was de Koning Abdullah I-moskee. Van buitenaf is het gebouw met zijn blauwe koepel indrukwekkend, maar de binnenkant viel me wat tegen. Omdat ik nog nooit in een moskee ben geweest, weet ik nu in ieder geval hoe dat is.
Daarna ging de reis naar Madaba, ten zuiden van Amman. Hier bezocht ik de Sint-Joris Grieks-Orthodoxe Kerk, beroemd om zijn zesde-eeuwse mozaïekvloer. Hoewel de mozaïeken op zich mooi waren, vond ik de schilderijen en de kleine crypte interessanter. In Madaba, de stad van de mozaïeken, liet mijn gids me nog een winkel zien waar mozaïeken worden gemaakt. Uit beleefdheid ging ik mee, maar het was duidelijk dat ze me vooral iets wilden verkopen.
Op de berg en in de vallei
De volgende bestemming was Mount Nebo, de plek waar Mozes stierf na de beklimming van de berg en het Beloofde Land overzag. Dit is een drukke, maar bijzondere plaats. Het is indrukwekkend om te bedenken dat zowel het christendom als de islam Mozes als profeet erkennen en dat deze gebeurtenis 4500 jaar geleden plaatsvond na de tocht door de woestijn. Vanaf hier kon ik de stad Jericho aan de andere kant van de grens zien liggen.
Daarna daalden we af naar de Jordaanvallei, naar de plek waar Johannes de Doper Jezus zou hebben gedoopt. Dit gebied ligt pal aan de grens, dus overal zie je militairen. De bron waar de doop plaatsvond, is niet meer dan een klein stroompje dat uitmondt in de Jordaan. Een stukje verderop mag je het echte water van de Jordaanrivier aanraken. Aan de Jordaanse kant deed niemand dat, terwijl aan de Israëlische kant bijna iedereen het water inging.
Drijven in de Dode Zee
Na een lunch in het plaatsje Al Rama reden we naar het hotel bij de Dode Zee. De zee ligt tegenwoordig zo’n 500 meter verderop, omdat het water elk jaar een meter zakt. Na wat aarzeling besloot ik toch even te gaan drijven. Wat een bizarre ervaring! Het water is heerlijk warm en je ligt moeiteloos op je rug. Het is veel moeilijker om weer te gaan staan.
Eenmaal in mijn grote hotelkamer spoelde ik het zout van me af. Terwijl de zon onderging, ontspande ik me en genoot ik van het uitzicht op de lichtjes van Jericho aan de overkant van de grens. In de verte moet Jeruzalem liggen. De temperatuur is een heerlijke 22 graden en ik bevind me op het laagste punt op aarde, op 402 meter onder zeeniveau. Een mooie en leerzame dag zit erop. Nu is het tijd om wat te eten en lekker te slapen.
29-04-2023 Jordanie dag 5, Van de Dode Zee naar de bergen van Dana
Na een heerlijke nachtrust, zo diep onder zeeniveau, werd ik zowaar pas wakker van mijn wekker. Na een druk ontbijt in het grote hotel, waar gasten die all-inclusive verblijven de eetzaal als een "vreetschuur" gebruiken, vond ik toch een rustig plekje en genoot ik van de maaltijd. Met een late check-out had ik nog de gelegenheid om wat te lezen op mijn balkon terwijl de zon al flink begon te schijnen.
De reis ging verder naar het zuiden, langs de Dode Zee. De sporen van het dalende water zijn duidelijk zichtbaar op de rotswanden. Elk jaar zakt de zeespiegel met een meter en naar verwachting zal de zee over 30 jaar helemaal verdwenen zijn. In het zuiden van de vallei stonden enorme fabrieken die zout winnen voor de export. De randen van de zee zijn hier afgezet met witte lijnen op de rode rotsen.
Klimmen en klauteren in Dana
Na een lange rit over de Dead Sea Highway sloegen we linksaf richting het Dana natuurreservaat, het grootste natuurgebied van Jordanië. Het staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO en is ruim 320 vierkante kilometer groot. Terwijl we de bergen inreden, zagen we bijna geen andere auto’s meer. De aanvankelijk kale, maar kleurrijke rotsen maakten plaats voor een groener landschap. De temperatuur daalde van bijna 30 naar 10 graden Celsius.
Mijn chauffeur, Ali, had mijn verzoek om geen warme lunch op een leuke manier geïnterpreteerd. Hij had meloen, brood, tomaten en yoghurtbolletjes in olie gekocht. We hielden een gezellige picknick in het natuurreservaat. De middag stond in het teken van een hike van twee uur met een lokale gids. Het was een pittige tocht met veel klim- en klauterwerk, maar de fantastische natuur en de bijzondere bergmassieven maakten het de moeite waard.
Aan het einde van de middag kwamen we aan in het kleine dorpje Dana, waar ik in een sfeervolle lodge verbleef. Het hotel had een prachtig uitzicht over de canyon en de bergen. Hoewel het hotel niet de beste recensies had, vond ik de sfeer en de locatie geweldig. Dat er geen televisie was, vond ik geen enkel probleem. De dikke deken op bed beloofde een koude nacht, want we waren aangekomen op 1700 meter hoogte, ruim 2100 meter hoger dan gisteren!
Morgen staat de hoofdprijs op het programma: Petra. Ik ben benieuwd. Nu is het tijd om te eten en te slapen.
informatie over verblijf
28 graden 160 km Dode Zee -> Dana Foto Jerash Dana traditional hotel
30-04-2023 Dag 6: Klein Petra en een voorproefje van de geschiedenis
Vandaag werd ik vroeg wakker, helaas niet door de wekker maar door blaffende honden. Na een eenvoudig ontbijt in het kleinschalige hotel in Dana, verlieten we het natuurreservaat en zetten we koers naar Petra.
Onderweg maakten we een stop bij het kruisvaarderskasteel Shobak. Deze vesting, gebouwd in 1168, ligt boven op een heuvel. Van buitenaf ziet het er indrukwekkend uit, maar binnen zijn ze nog druk bezig met restauraties. Na 150 jaar viel het in handen van het Ottomaanse leger, dat de regio overnam.
Een eerste kennismaking
De rit ging verder naar de achterkant van het bergmassief van Petra, naar de opgravingen van Klein Petra. De toegang tot deze site is via een zeer smalle doorgang. Dit was mijn eerste kennismaking met de bijzondere architectuur van de Nabateeërs en een leuke opwarmer voor het 'echte' Petra.
Ruim op tijd kwamen we aan bij het hotel, waar de kamer nog niet klaar was. Ik nam plaats op het dakterras om te ontspannen en wat te lezen. De komende dagen worden intensief. Twee Nederlanders die ik sprak, vertelden me dat je zeker zes uur per dag moet uittrekken om alles te kunnen ontdekken. 's Avonds heb ik in de buurt lekker gegeten en genoten van de prachtige omgeving.
Vandaag was de dag waar ik zo lang naar uitkeek: een bezoek aan Petra. Om 7.45 uur stond mijn taxichauffeur al klaar om me naar de achteringang te brengen, dicht bij Klein Petra. Na een kwartier rijden nam ik een jeep over een hobbelige weg naar een afgelegen plek midden in de bergen. De ingang was te herkennen aan een klein tentje bovenop een berg.
De tocht begon meteen met een serieuze klim: 800 traptreden omhoog. Eenmaal boven genoot ik van een magisch uitzicht over het Wadi Musa natuurgebied. Daarna begon de afdaling en stonden we plotseling voor het indrukwekkende klooster, de Ad-Deir. Het was hier verrassend rustig, wat logisch bleek, aangezien de meeste mensen hier niet komen. Dit komt omdat het bijna vier uur lopen is vanaf de hoofdingang.
De hoofdweg en de koninklijke tombes
Na het klooster volgde een afdaling van een uur, waarbij ik heel wat puffende en zwoegende toeristen tegenkwam die de zware klim naar boven maakten. Eenmaal beneden kwam ik uit op de Colonnaded Street, de oude hoofdweg van Petra. Hier zag ik onder andere de tempel van Dushara, een uniek gebouw dat losstaat van de rotsen, en de overblijfselen van een groot Romeins tempelcomplex. Ik maakte ook nog een klim naar de Byzantijnse kerk en de Jaba Umm al Amr, waar ik een prachtig uitzicht had op de achterkant van Petra.
Terug op de hoofdweg liep ik langs de Royal Tombs, vier imposante gebouwen die uit de rode rotsen zijn gehouwen. Hoewel ze 'koninklijke tombes' heten, weet men niet zeker of hier daadwerkelijk koningen zijn begraven. Inmiddels begon ik behoorlijk moe te worden en was mijn watervoorraad van vier flessen bijna op.
De schatkamer en de kloof
Mijn route leidde naar de uitgang, wat voor de meeste mensen de ingang is. Onderweg kwam ik langs het beroemdste gebouw van Petra: de Theasury (Al Khanzneh). Het was hier enorm druk, en ik begreep al snel waarom: veel bezoekers komen niet verder dan dit punt. Na wat snelle foto's begon ik aan de 2,3 kilometer lange weg door de kloof, de As Siq. De kloof, met de overblijfselen van de Romeinse weg, is een prachtig gezicht. Aan het einde van de kloof stonden de Djin Blocks, gebouwen uit de eerste eeuw in Grieks-Egyptische stijl.
Mijn hotel lag nog eens 700 meter verderop. Met vermoeide benen en pijnlijke voeten kwam ik eindelijk aan. Na een snelle maaltijd om weer wat energie op te doen, nam ik een douche en deed ik even mijn ogen dicht. Het was een enerverende, maar zware dag. Morgen staat dag twee in Petra op het programma.
Vandaag stond de wekker al om half zes, en hoewel ik liever langer had blijven liggen, stond ik op voor een unieke ervaring. Na een goed ontbijt liep ik naar de hoofdingang van Petra, die net open was. Slechts een handjevol toeristen was aanwezig.
De tocht begon door de Siq, de brede weg met de eerste opvallende punten, de Djin Blocks. Dit zijn vierkante stenen blokken waarvan het doel onbekend is. Ik liep langs de toegangsplaats met oude Griekse inscripties, die aangeven dat dit de ingang van de stad was en dat er tol betaald moest worden. De smalle kloof, de As Siq, was nu nog helemaal leeg. In tegenstelling tot gisteren, toen de ingang vol stond met lokale verkopers en ezels, was het nu heerlijk rustig. Ik kon ongestoord foto's maken van de smalle kloof die langzaam uitzicht gaf op de Schatkamer (Al Khanzneh). Dit was een magische ervaring. Het geluid van de vroege ochtend, de opkomende zon die het bouwwerk verlichtte en de afwezigheid van de drukte maakten dit een moment om nooit te vergeten.
De koninklijke tombes en het museum
Na de Schatkamer liep ik verder de Colonnaded Street in, waar het ook nog erg rustig was. Ik was de enige bezoeker bij de grote tempel, een enorm complex van 7000 vierkante meter. Vanaf een hoger punt maakte ik een overzichtsfoto van de bijna lege hoofdstraat, een beeld dat je later op de dag niet meer zou zien. Ik bracht een uitgebreid bezoek aan de Royal Tombs, waar ik gisteren alleen maar langs was gelopen. Ik klom omhoog om de binnenkant te bekijken. Hoewel er niets te zien is in de tombes zelf, is de grootte indrukwekkend. Er passen met gemak vier dubbeldekkerbussen in. Het interieur is vakkundig uitgehouwen, met rechte hoeken en een prachtig plafond met verschillende kleuren steen, dat lijkt op een modern kunstwerk.
Terwijl de massa's toeristen binnenstroomden, zocht ik mijn weg terug naar de uitgang. De zon begon nu serieus warm te worden en mijn voeten deden pijn. De weg terug door de Siq voelde als 'tegen het verkeer in' lopen, aangezien de kloof op sommige plaatsen slechts een paar meter breed is en busladingen toeristen tegelijkertijd binnenkwamen. Bij de uitgang bezocht ik nog snel het museum. Ondanks de pijnlijke voeten was het de moeite waard om nog wat langer te blijven.
Na een wandeling van wederom 18 kilometer was ik rond 12.00 uur terug in het hotel. Een welverdiende douche en wat ontspanning op het dakterras volgden. Ik heb heerlijk geslapen en gelezen, nagenietend van de onvergetelijke ochtend in Petra.
03-05-2023 Dag 9: Afdalen naar de Wadi Rum-woestijn
Vandaag stond in het teken van ontspanning en een nieuwe bestemming. Helaas werd de rust verstoord door luidruchtige hotelgasten, maar ik kon toch uitslapen tot 8.00 uur, twee uur later dan de dag ervoor! Na een uitgebreid ontbijt en het inpakken van mijn koffer, las ik op het dakterras mijn tweede boek uit en werkte ik wat e-mails weg.
Om 12.00 uur vertrokken we uit Petra met mijn chauffeur. We begonnen aan een reis die voornamelijk bergafwaarts ging, want Petra ligt op 1100 meter hoogte en Wadi Rum ligt bijna op zeeniveau. Het landschap veranderde al snel van bergen in glooiende heuvels, met in de verte de vlakke grens met Israël of Palestina. Hier merkte ik hoe gevoelig dit onderwerp nog steeds ligt.
Machtige zandduinen en een spectaculaire zonsondergang
Eenmaal op de King's Highway verscheen de Wadi Rum in de verte. Wat een ander landschap! Machtige bergtoppen die uit het niets oprijzen, in de kleuren wit, rood en bruin, domineren het woestijnzand. De hoogste berg van Jordanië bevindt zich hier.
Bij het bezoekerscentrum liet ik mijn Jordan Pass zien, die zijn geld inmiddels ruimschoots heeft terugverdiend. Ik stapte over van de luxe auto in een stoere vierwielaangedreven truck die me naar een tentenkamp bracht. Mijn luxe tent was van alle gemakken voorzien, inclusief airconditioning die hard nodig was in de warme woestijn.
Om iets over vijf stond er weer een jeep klaar om mij en twee andere Nederlanders de woestijn in te rijden. Na een aantal stops eindigden we op een rots om te genieten van een spectaculaire zonsondergang. De kleuren van de bergen werden hierdoor nog intenser. Na een lange dag genoten we om 20.00 uur van een heerlijke maaltijd met langzaam gestoofd lamsvlees.
Morgen staat de zonsopkomst op het programma. Mijn tent kijkt precies die kant op, dus ik ga op tijd slapen en genieten van de stilte.
informatie over verblijf
26 graden 110 km Petra -> Wadi-Rum Foto Wadi-Rum Zeina Lodge Tentenkamp
04-05-2023 Dag 10: Zonsopkomst in Wadi Rum en de Rode Zee
Vandaag stond ik vroeg op, om half zes, om de zonsopkomst in de Wadi Rum te zien. Veel moeite hoefde ik daar niet voor te doen. Ik opende de deur van mijn luxe tent, nam plaats op het terras en genoot van de absolute rust terwijl de zon langzaam opkwam. Na dit serene moment dook ik nog even mijn bed in voor een uurtje extra slaap.
De opkomende zon liet de temperatuur snel stijgen, en dat was goed te merken aan de tent, die kraakte van het uitzettende metaal. Om half acht stond ik op en ging ik ontbijten. Het was de eerste keer deze reis dat ik het gevoel had een van de laatsten te zijn.
Na het ontbijt pakte ik mijn koffer in voor de laatste etappe van de reis, richting de Rode Zee en de badplaats Aqaba.
Het vierlandenpunt bij de Rode Zee
De autorit was kort en bracht me vanuit de woestijn naar de meest zuidelijke stad van Jordanië. Aqaba is een bijzondere plek, gelegen op een punt waar maar liefst vier landen samenkomen. Vanuit hier zie je niet alleen het Jordaanse deel, maar ook Eilat in Israël, Taba in Egypte en in de verte zelfs de grens met Saoedi-Arabië. Het is verbazingwekkend om te zien hoe deze vier landen hier samenkomen, terwijl de vrachtschepen voor de kust liggen en kunnen kiezen uit vier havens.
Ik kwam ruim op tijd aan in het luxe hotelcomplex. Omdat de kamer nog niet klaar was, zocht ik een plekje in de schaduw om te lezen. Nog voor de inchecktijd kon ik mijn kamer in. Na me in makkelijke kleding te hebben gehesen, verkende ik het complex. Na een hapje gegeten te hebben, zocht ik de koelte van mijn kamer op, want de temperatuur was opgelopen tot 39 graden. Ik deed een dutje, wat langer duurde dan gepland, maar dat mocht na een aantal intensieve dagen.
's Avonds genoot ik in het hotel van een eenvoudige maaltijd, een heerlijk koel windje en de zachte muziek op de achtergrond. Het was nog steeds 28 graden buiten, de perfecte temperatuur voor een avondje ontspanning met een vers sapje.
informatie over verblijf
34 graden 110 km Wadi-Rum -> Aqaba Foto Aqaba Grand Tala Bay Resort
05-05-2023 Dag 11: Uitrusten in Aqaba
Jordanie, uitrusten in Aqaba.
Na een lange, goede nachtrust genoot ik op mijn gemak van een uitgebreid ontbijt. Daarna maakte ik een wandeling over het uitgestrekte terrein van Tala Bay, een enorm complex met appartementen, diverse restaurants, bars en zelfs een jachthaven vol met indrukwekkende jachten. Ik ging even naar de supermarkt om wat drinken te kopen, omdat de prijzen in het hotel belachelijk hoog waren.
Bij terugkomst vroeg ik bij de receptie of ik een andere kamer kon krijgen. Helaas had ik de pech dat er een disco naast mijn kamer was die tot laat in de nacht doorging en erg gehorig was. De receptie kon geen andere kamer vinden en ook de touroperator kreeg dit niet geregeld. Hopelijk is het vanavond rustiger.
Ontspanning en hitte
Het was de rest van de dag vooral een kwestie van de hitte ontvluchten. Met een temperatuur van 39 graden was de koelte van de kamer hard nodig. Ik heb de middag doorgebracht op mijn balkon, lekker in de schaduw en zonder drukke kinderen in de buurt. Ik las veel en luisterde naar een podcast.
's Avonds at ik in het hotel, want tijdens mijn wandeling had ik al geconstateerd dat de prijzen overal vergelijkbaar waren. Terwijl ik dit schrijf, is het kwart over negen 's avonds en nog steeds 34 graden. Gelukkig heb ik een goed werkende en stille airco in mijn kamer, dus ik kan alsnog genieten van een goede nachtrust.
06-05-2023 Dag 12: Afscheid van Aqaba en de terugreis
Mijn laatste dag in Jordanië stond volledig in het teken van ontspanning. Na mijn wandeling op de voorlaatste dag, waarbij ik ontdekte dat buiten het Tala Bay-complex vooral de woestijn lag, besloot ik het rustig aan te doen. De hitte was overweldigend, dus ik zocht de koelte van mijn hotelkamer op. Ik viel onverwacht in slaap en schrok wakker na twee uur, maar besloot de rest van de middag op mijn balkon door te brengen met een boek en een podcast.
De laatste dag was tot 11.00 uur pure ontspanning, gevolgd door een douche, het inpakken van mijn koffer en de reis naar huis.
De lange weg naar huis
De reis naar de luchthaven van Amman, in het noorden, duurde vier uur. De laatste drie uur bestond het landschap vrijwel alleen uit woestijn. De chauffeur gedroeg zich gevaarlijk, omdat hij constant met zijn telefoon bezig was. We kwamen bijna twee keer in aanraking met een andere auto, en ik overwoog even of ik dit moest melden.
Op de luchthaven maakte ik mijn laatste beetje Jordaanse geld op aan een flesje parfum en een hapje eten. De vlucht naar huis duurde vijf uur. Om de tijd te doden had ik twee films gedownload, omdat ik geen boeken meer had om te lezen.
Om 1.00 uur 's nachts landde ik op Schiphol. Met de shuttlebus ging ik naar het Van der Valk hotel in Hoofddorp voor een welverdiende nachtrust. Na een rustig ontbijt de volgende ochtend, reed ik naar huis.
informatie over verblijf
30 graden 332 + 4.373 km Aqaba -> Amman -> Amsterdam Foto Aqaba eigen bedje
CONTACT/navigatie
Wil je meer informatie over mijn ervaringen in Jordanië
